- این موضوع 5 پاسخ، 3 کاربر را دارد و آخرین بار در 3 سال، 11 ماه پیش بدست
بهروزرسانی شده است.
-
نوشتهها
-
سلام عزیزم
میخواستم بپرسم ما وقتی کسی رو میبینیم مثلا دوست یا همکارمون، از اشتباهاتش درس بگیریم و عزممون را جزم تا مثل اون نشیم آیا داریم قضاوتش میکنیم و کارما داره یا خیر؟؟
مثلا من بخودم میگم ببین فلانی انقد همش تو زندگیش ترسیده و ریسک نکرده که حالا اینطور شده، ببین فلانی احساس لیاقتش چقد پایینه، ببین چقد تو فلان چیز اشتباه کرده و…..سلام. به قول دنيا ؛ به من چه ، به تو چه… منظور اينه كه كارى به كار كسى نداشته باشيم. دنياى درون ما انقدر بزرگ و شگفت انگيزه كه اگربتونيم خودمون رو خوب بشناسيم كار بزرگى كرديم…و البته ذهن قضاوت گره.. ولى وقتى روى خودمون كار كنيم كمتر مى شه….
اينجا منظور از كارما اون حسى هست كه خودت دارى.. اگر “تحت تاثير ” رفتار و باورهاى اشتباه اون شخص قراربگيرى و دايم بهش توجه كنى ، فركانس خودت بد مى شه و بازتابش بهت برمى گرده…راستش من فکر میکردم آدمها میان جلوم تا ازشون دری بگیرم، خدا بهم هشدار میده ببین اگر بخوای بترسی و نری جلو میشی مثل فلانی که زندگیش پر حسرته، یا فلانی یا فلانی و…..
سلام.همین که بگیم من مثل اون نشم ینی قضاوت کردیم ینی اون خوب نیست من بهترم پس اگه اینجور افراد رو دیدی توجهی نکن ودر ذهنت مرورشون نکن چون اگه ادعا کنی که من از اونا بهترم جهان تورو در وضعیتی مشابه اونها قرارمیده .پس کاری به زندگی هیچکس نداشته باش جز خودت.
پس فقط در مقابلشون ذهنت رو ساکت کن وبه تمرینات خودت توجه کن .وقتی توجه نکنی دیگه کمتر اون آدمها رو میبینی.
ذهن همیشه قضاوت میکنه وخیلی سخته قضاوت نکنیم اما سعی کنیم با مراقبه ساکتش کنیم.
- شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.