یاسمین عزیز سلام، حال دلت عالی
دو ساله که مهاجرت کردم با همسر و فرزندم، و تازگی با یه خانوم ایرانی اشنا شدم که ایشون دو ماهه اومدن. و دارن با چالش های اول مهاجرت دست و پنجه نرم میکنن. خب این چالش ها واقعا سختن و منم تجربه شون کردم. روزای سختی که فقط گریه میکردم و شکر خدا با کوچینگ و گوش دادن شرایطم بهتر شد. من دوست دارم به ادمها کمک کنم، مثلا این خانوم و شرایطشون رو چون به نوعی با سختی هاش روبرو بودم و خودم تجربشون کردم ، دوست دارم کمکشون کنم. اما انگار اینجور ادمها سمت میان چون من برای لحظه ای تسکین میدم بهشون( خب منم حرفای دنیا رو میزنم براشون و خیلی تشویقشون میکنم که برن تو سایت فایل رایگان گوش بدن چون من که کوچ نیستم و خودم شاگرد در مسیرم که شل کن سفت کن دارم) ایراد اینه که اینا همش دوست دارن از سختی هلشون بگن… خب من الان گیج شدم با خودم. از طرفی دوست دارم کمکشون کنم ولی از طرفی هم نمیخوام اینقدر توجه و تمرکز بره رو سختی ها! مدام هم سعی میکنم تو هر بحثی که پیش میاد نقطه روشنش رو نشونشون بدم. اما نمیدونم چیکار درسته که هم برای اونا خوب باشه و هم از خودم مراقبت کرده باشم
پیشاپیش از وقتت ممنونم