سلام به همه عزیزان..
یه چند وقتی هست که یکی از اقوام رو از دست دادیم من خیلی رو خودم کار میکنم و سعی میکنم زندگیمو ادامه بدم و دائما با خودم مرور میکنم که مرگ اون چیزی نیست که بقیه میگن.. همش خودمو سرگرم میکنم
قبل از این ماجرا خیلی خیلی رو خودم کار کرده بودم و ذهنم خیلی مثبت شده بود هر ماجرایی پیش میومد اول جنبه مثبتش رو در نظر میگرفتم
الانم همین طورم اما خیلی کم تر شده و انگار یه حس نا امیدی ذهنم داره! انگار به اینده نا امید شده ذهنم و همش مرگ میاد توی ذهنم.. وقتی عمیقا دارم شکرگزاری میکنم همش یه حسی انگار که بالاخره اینا از دست میره.. این میمیره و این خیلی بده.. خیلی داره منو اذیت میکنه ولی با این وجود باز دارم ادامه میدم و تمرینامو مثل قبل انجام میدم که بتونم کنترل ذهنمو باز دستم بگیرم..
ممنون میشم راهنمایی کنید..