روابط

[N.n]

سلام
من بعد از ۱۸ سال فهمیدم چرا با هیچ پسری رل نزدم.
همجنسگرا هستم و از اقبال خوبم در ایران زندگی میکنم.
وقتی فهمیدم میشه با مرد ازدواج نکرد خوشحال ترین شدم ولی وقتی فهمیدم جرم انگاری میشه،اضطراب اجتماعی وافسردگی گرفتم.الان بعداز ۳سال درمان وتراپی و ورکسشاپ های دنیا جان بهبود پیداکردم.
من تا حالا وارد رابطه ی عاطفی نشدم.
ولی چند روزیه که عشق درونم بیدار شده.چون کسی که دوسش داشتم یه قدم به من نزدیک تر شد ولی من نتونستم ابراز علاقه ی خوبی داشته باشم.و الان ازم دور شده.همش به خاطر اینکه من تو کل دوسال دوستی مون اصلا صمیمی نشدم خیلی باهاش.چون که صمیمی تر میشم عذاب وجدان میگیرم.که نکنه ادم بی بندوباری به نظر بیام .یا کلا خارج از ادب باشه صمیمیت بیشتر.صمیمیت هم منظورم اینکه هر روز بهش پیام بدم و حالش رو بپرسم.ولی قلبم که میتپه میگم نکنه دارم همین دوستی مون رو هم خراب میکنم🙁من بابد روی عشق به خودم کار کنم ؟یا باید هی ابراز علاقه کردن را تمرین کنم و دل رو به دریا بزنم وصمیمی تر برخورد کنم با دخترای دورم؟واز کجا بفهمم دچار عشق یک طرفه شدم ؟

[Monakahvand]

سلام دوست عزیز. با تغییر رفتار قطعا نتیجه ای که میخواید حاصل نمیشه. مهم احساس تونه و احساس تون از باورهای مربوط به قضاوت شدن و ترس نسبت به هنجارهای اجتماعی میاد، به نظرم بهتره به صورت دقیق تری تو کوچ خصوصی با دنیا جان بررسی بشن و قطعا با تغییر باور و فرکانس رفتار مناسب هم ایجاد خواهد شد .

[نویسنده]

نوشته‌ها