سلام دنیای عزیزم. من توی رابطه با پسر شش ساله م مشکل دارم. تا وقتی من نباشم خیلی آروم و حرف گوش کن وقتی که من پیششم فقط نق و گریه و پرخاشگری. صبح تا شب با بچه های خواهرم خونه مامانم با آرامش بازی میکنن یا اگه دعواشون بشه سریع آشتی میکنن امان از وقتی که من باشم یکساعت نمیتونم تو هیچ جمعی بشینم از بس بهانه گیری میکنه و گریه. به هیچ عنوان باهاش بدرفتاری نمیکنم توی خونمون پرخاشگری نداریم کلا به صبوری توی فامیل معروفم خیلی خیلی بهش عشق میدم. همیشه بهم میگه تو بهترین مامان دنیایی دوستت دارم عاشقتم قلبا خیلی مهربونه ولی باهام خیلی بدرفتاری میکنه. از نوزادی همینجور بود یک روز بدون گریه هاش سپری نکردم. گاهی تاحد مرگ حرص میخورم آرامش نداره مشاوره رفتم تاثیری نداشته از فایل های شما متوجه شدم حس درونی ما باعث بروز رفتاری میشه که میبینیم. میخوام ببینم این حسی که باعث این رفتارها میشه چیه؟ چجوری حلش کنم؟
بی نهایت از پاسخگوییت ممنونم عزیزم