- این موضوع 7 پاسخ، 4 کاربر را دارد و آخرین بار در 5 سال، 3 ماه پیش بدست
بهروزرسانی شده است.
-
نوشتهها
-
سلام وقتتون بخیر عزیزان.
من در خانواده ای هستم ک درگیر بیماری های تکرارشونده سرطان هستیم (عمه و مادرشوهر )من از وقتی با قوانین آشنا شدم میدونم این بیماریها نتیجه حال بد اون دوران خودشون بوده و قطعا ناراحت هستم.و خیلی تلاش میکنم ک کمکشون کنم ولی متاسفانه هم فرکانس نیستیم ک بتونن بشنون!?.
حالا مشکل من مادر شوهرم هست ک از زمان شروع علائم در بدنش (لمس شدن دست و پاش)خیلی راحت قبول کرد و باهاش کنار اومد،
جدیدا پاش شکسته.
ولی برای ما مشکل ساز هست(از لحاظ راه رفتنش ک همش احساس ترس داره و سریع بدنش شل میشه و سنگین هست)
جوری ک دائم احتیاج به یک مراقب داره(از پرستار گرفتن هم خوشش نمیاد)
و من احساس مسوولیت میکنم در قبالش و گاهی خسته میشم.
خستگیم هم بخاطر اینه ک احساس میکنم خودخواهه و ب بچه هاش فک نمیکنه(شوهرم بچه بزرگ هست و همه بارها رو دوششه الان چهار سال هست ک درگیر هست و وظیفشو تمام و کمال انجام میده)ک حتی حاضر نیست بخاطر ما هم ک شده ب خودش کمک کنه .
من اگ ببینم داره تلاش میکنه و قبول کنه ک میتونه خوب شه انرژی میگیرم.
جوری ک دیگ دلم نمیخاد اونجا برم .
شما میگید چیکار کنم و چطوری حال خودمو خوب نگه دارم ؟سلام. هركسى مسير زندگى زمينى خودش رو بايد سپرى كنه….تا زمانى كه بخواى زياده از حد دلسوزى كنى و عين يه پرستار در خدمتش باشى ، قطعا شرايطى پيش مياد كه اين حالت ادامه پيدا كنه ( وقتى با خستگى و ناراحتى و احساس اجبار اين كار رو انجام بدى ، بازتاب اين احساسات تو بصورت ناراحتى و دلخورى بيشتر هستش. يعنى ايشون از تو هم توقع بيشترى داره كه دايم سرويس بدى…..)
پس ؛ قدر و ارزش خودت رو بدون ، براى زندگى شخصى ت ، تنهايى ت، تفريحات و هركارى كه دوست دارى وقت بذار تا ديگران هم ارزشمندى تو رو درك كنند و به انتخابهات احترام بذارند. در اون صورت قطعا به فكر استخدام پرستار مى افتندسلام به كارهاي همسرت نسبت به مادرش توجه نكن و همچنين به خودخواهي مادرشوهرت و همونطور كه هستن بپذيرشون بزار اونا بازي خودشون رو بكنن،و به جاي صندلي قرباني و احسلس دلسوزي براي خودت سعي كن حال خوبت رو با شكرگزاري دوست داشتن خودت احساس ارزشمندي حفظ كني
ممنونم بله واقعاا باید همینکارو بکنم
اتفاقا نظر همسرم هم همین هست (امشب باهاش صحبت کردم)
گفت وقتی اینقد میگی و نتیجه ای نمیبینی ضررش خودت میبینی و ممکنه از لحاظ روحی آسیب ببینی
ک واقعا همینطور هم شده.
حالا من چطوری میتونم بی خیال بشم ؟
با شکر گذاری؟
چ تمرینی لازم هست؟به نظر من مادرشوهرتون با این رفتارها میخواد شما توجه بیشتری بهش نشون بدید چون لابد پیش خودش فکر میکنه اگه من بهشون بگم حالم بهتره دیگه به من توجهی نمیکنن برای همین خودشو هر روز مریض تر نشون میده که توجه شما وپسرش رو از دست نده شما باید کاملا بی توجهی کنید چون توجه بیشتر باعث بدتر شدن وضعیت میشه ما زمانی به کسی کمک میکنیم که خودش بخواد وهمراهی کنه درصورتی که اون مدام ناله کنه وشما هم مدام بهش توجه نشون بدید این وضعیت همینطور باقی میمونه پس از الان به بعد توجه نکردن وگذاشتن تمرکز روی چیزایی که میخوام .تو چی میخوای از زندگی رو همونا متمرکز شو .ما وظیفه ای نداریم به کسی کمک کنیم به اجبار چون ما بنده ایم وکاره ای نیستیم .رفت وآمدتو کمتر کن به فکر خودت وزندگی خودت باش .ما نیومدیم تو این دنیا همش به دیگران سرویس بدیم.زندگی دیگران به ما مربوط نیست .
- شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.
