سلام دنیا جون
بهار مبارکت عزیزم
من گاهی در روابطم با افرادی مواجه میشم که بشدت دروغ میگن و وقتی هم به روشون میارم انکار میکنن. این روابط از سطحی تا صمیمی پیش اومده. خودم از دروغ بدم میاد. نمیگم اصلا دروغ نمیگم ولی انتخاب آگاهانهام نیست اکثر مواقع. مخصوصا اگر با کسی صمیمی باشم اصلا دروغ بهش نمیگم.
پدرم هم زیاد پیش میاد که یک تصمیمی میگیره یا کاری میکنه یا حرفی میزنه بعد مستبدانه انکار میکنه و حتی نمیشه بهش اعتراض کرد.
خودم نتونستم دقیق پیدا کنم که چه چیزی در من این تضاد بیرونی رو شکل داده. نظر شما چیه؟