سلام دوستان
من یه مسئله ای که با نامزدم بهش برخوردم این هست که ایشون به یه کار ها و ارتباط دوستانه من و بگو بخند های من با جنس مخالف گیر میدن و ناراحت میشن و جر و بحث داریم. اما همین رفتار ها و برخورد ها رو خودش انجام میده و من مشکلی هم ندارم.
نمیدونم چه باور غلطی تو این زمینه دارم . از راهنمایی های خوب همیشگیتون ممنونم
سلام. باورغلطت اينه كه ته ذهنت نسبت به اين برخوردها با جنس مخالف احساس شرم دارى و خودتو لايق يه ارتباط سالم نمى دونى. فكر مى كنى اين روابط ممكنه شكل صميمانه ترى به خودش بگيره.روى اعتمادبنفس و عزت نفست كار كن.
سلام . باور غلطت همونی بود که گفتی که نامزدت با روابط تو با جنس مخالف مشکل داره ولی من با روابط اون مشکلی ندارم .ینی نشستی رو صندلی قربانی من خوبم مشکلی ندارم این ایراد گیره این طرز فکرش خرابه.
این باور از قبل در تو شکل گرفته که اگه بخوای با جنس مخالف بگو بخند کنی از طرف پدر یا همسر دوست داشتنی نخواهی بود
پس میتونی این باور رو حذف کنی باور جدیدی جایگزینش کنی وبا تکرار مداوم درذهنت ونوشتن ومرورش تثبیتش کنی.
مثلا باور من اینه که نامزد من با بگو بخند من یا روابط با جنس مخالف هیچ مشکلی نداره واصلا این چیزها براش اهمیتی نداره .
یا اینکه من هر رفتاری داشته باشم یا هر جوری که باشم دوست داشتنی هستم ونامزدم منو هرجوری که باشم تایید میکنه چون من خودم خودمو تایید میکنم
البته باید علاوه بر تغییر باور تمرینهای اعتماد به نفسم انجام بدی واحساس ارزشمندیت رو ببری بالاتر.