- این موضوع 8 پاسخ، 4 کاربر را دارد و آخرین بار در 4 سال، 9 ماه پیش بدست
بهروزرسانی شده است.
-
نوشتهها
-
سلام .پدر من با اینکه سن کمی داره ولی چند سالی هست دچار حواس پرتی شده ونمیتونه خیلی ازکارای شخصیشو خودش انجام بده و مادرم هم نمیتونه وقتی برای خودش بزارن چون همه بار زندگی افتاده رو دوش خودش ،جدااز دلسوزی دیگران که آزاردهنده س و اینکه تو جمع هم نمیشه بخاطربعضی ازحواسپرتی های پدر زیادرفت ،من ناراحت میشم میبینم این وضعیت رو ، سعی میکنم شاد باشم و یه وقتایی باهاش وقت بگذرونم تو خونه اماسوالم اینه برای سلامتی یک نفر دیگه آیا تصویر سازی ازخوب شدنش و نوشتن وهرکار دیگه ای که برای سلامتی خودمون انجام میدیم به عنوان تمرین تاثیر درخوب شدنش داره؟ چکاری میتونم انجام بدم ؟ویه سوال دیگه من اگه با همسرم ازاین شهربرم حق فرزندخوب بودن وتلاشی که باید برای حس خوب پدرم وهمراهیش انجام بدم رو دیگه نمیتونم انجام بدم حس اندوه بهم میده نمیدونم باید چیکار کنم ؟میشه راهنمایی کنین در این دو مورد و مسئولیتی که به پدر مادر داریم به عنوان کسی که برامون عشق وزوان گذاشته ،ممنون میشم راهنمایی کنین.
سلام. تو اولويت زندگى خودت هستى و اگر بخواى بخاطر بقيه زندگى ت رو فدا كنى ، تمام عمر حسرت انجام ندادن كارى رو كه دوست دارى ، برات مى مونه. اونها مسير زندگى زمينى خودشون رو بايد طى كنند.
بله تصويرسازى با حس خوب مى تونه كمك كنهنه. فقط به ارامش و احساس خوب تو كمك مى كنه. ولى ، طبق قانون فركانس ، با تداوم احساسات خوبت ، اتفاقاى خوب برات مى افته…. مثلا موفقيت توى شغل ، رابطهء بهتر با همسر و يا حتا تاثير بهتر داروها روى پدر…و بدنبال اون ، احساس خوب بيشتر تو.
سلام حس خوب توخیلی مهمه اصلاتجسم سازی بکن سلامتی پدرت رو واصلا بهش فکرنکن هرروزتودفترشکرگزاریت برای سلامتی پدرت سپاسگزاری کن حالتوعالی میکنه وچه بسا معجزه رخ بده ایمان به خداتوکل کن باپدرت مثل یک فردسالم روبروبشو ودراخربپذیر شرایط موجودروباخودت به صلح درونی برس معجزه همیشه اتفاق می افته
سلام،مادر من ۸۰ سالشه ویکساله رختخوابی شده انواع واقسام بیماریهارو هم داره ولی الان دچار زخم بستر شده جوری که من وخواهرم هردوساعت یکبار باید برش گردونیم تا بدتر نشه،من وخواهرم دیگه طاقت تحمل زجرهای مادرم رو نداریم چیکار میتونیم انجام بدیم اول برای آرامش خودمون وبعد برای آرامش مادرم ممنون
سلام. لطفا فايلهاى رايگان رو گوش كن آرامتر مى شى. درسته كه تو و خواهرت داريد زحمت مى كشيد ولى ديگه اصلا درموردش حرف نزن حتا توى ذهنت چون با تكرار اين شكايات خودت رو قربانى فرض مى كنى در حالى كه اگر روى خودت كار كنى هم آرامش پيدا مى كنى هم محيط و اطرافيانت آرامتر مى شن… بابت حضور خواهر و مادرت شكرگزار باش و به جنبه هاى خوب زندگى ت توجه كن. توى تصويرسازيهات مادر رو در سالمترين حالت ببين….
- شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.
