- این موضوع 7 پاسخ، 4 کاربر را دارد و آخرین بار در 3 سال، 2 ماه پیش بدست
بهروزرسانی شده است.
-
نوشتهها
-
سلام،من آدم سالمی هستم و هیچ بیماری ندارم،ولی اطرافیانم خیلی اوقات مریض هستن و من از این موضوع دیگه خسته شدم،نمیدونم چه فرکانسی دارم که چند وقت درگیر این موضوع هستم،ممنون میشم راهنماییم کنیم؟
سلام. ادمها چيزايى رو توى زندگى شون مى بينن كه باور دارن. اولش يكى دو مورد اطرافيانت بيمار شدن ، بعد كم كم باورت شده كه همش بيمار هستند و چون خيلى درگير مريضى اونا هستى و دايم توى ذهنت هست ( كانون توجه) مدام مريضى مى بينى….
جهان آينه ست. يعنى چى ؟ يعنى هرچى درونت مى گذره ، هر گفتگوى ذهنى دارى ، هر گله و شكايت و نارضايتى دارى در بيرون از خودت مى بينى. بصورت آه و ناله و ابراز ناراحتى !
پس ، قدم اول اينه كه خودتو بشناسى و ببينى كجاها و چرا از خودت ناراضى بودى خودتو دست كم گرفتى خودتو دوست نداشتى خودتو لايق يه زندگى عالى نديدى خودتو سرزنش كردى و …… كه بازتاب اين نارضايتى و احساسات بد ، احساسات بد بيشتر و غر و ناله از اطرافيانت شده….سلام.چون داری قضاوتشون میکنی بیشتر آه و ناله ی اونها رو میبینی
حتما توی ذهنت مدام گفتگوی درونی داری که چرا اینا اینجوری هستن یا کلافه شدم از دستشون و….آدمها رو که قضاوت نکنی و هر جوری که هستن بپذیریشون اونوقته که دیگه اگه دردی هم داشته باشن یا سکوت میکنن یا دیگه جلوی تو آه و ناله نمیکنن.
دقیقان برای منم این طوریه همش بیمارستان میرم عیادت همش درگیر دلداری دادن به افراد مریض خودمم خسته شدم از این وضع درسته منم مدام قضاوتشون میکنم ?? تمرینی هست که انجام بدم ؟ممنون از لطفتون
به عنوان تمرین توجهت رو از این آدمها واصلا خود بیماری یا نگرانی از بیماری بردار وبه جاش توجهت رو بذار رو چیزی که حال خوبی بهت میده
و تمرین شکر گزاری هم خیلی خوبه هم صبح هم شب هر چیز کوچیک خوبی که توی زندگی داری بابتشون شکرگزاری کن
ملاقات و عیادت مریض نرو با آدمها و مکانهایی که حال خوبی بهت نمیده فعلا فاصله بگیر روی خودت تمرکز کن بیشتر برو توی طبیعت یا توی پارک پیاده روی کن
ورزش مورد علاقه انحام بده و مدام با تکرار فایل گوش بدهباورتم عوض کن باور جدید بساز برای خودت که من فقط آدمهای سالم ،شاد و پرانرژی رو میبینم
- شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.