- این موضوع 6 پاسخ، 4 کاربر را دارد و آخرین بار در 5 سال، 1 ماه پیش بدست
بهروزرسانی شده است.
-
نوشتهها
-
سلام عزیزان, سوالم اینه که چرا بخشیدن دیگران وقتی کار بدی در حقت میکنن اینقدر سخته . موضوعی که برام پیش اومده یه مسئله حیثیتی هست و توی خانواده اتفاق افتاده ,که نمیتونی باهاشون قطع رابطه کنی چون اعضای درجه یک خانواده هستتد , البته از وقتی که با دونستن قوانین قوی تر شدم و روی خودم کار کردم و از دنیا جون مشورت گرفتم به مدت 2 سال قطع رابطه کردم ولی دوباره مجبور شدم ارتباط کمی برقرار کنم البته نه مثل گذشته , الان یک سال و نیم از ارتباط دومم میگذره در ظاهر خیلی خوبم و اصلن هم به موضوع فکر نمیکردم ولی امروز دوباره یه چیزی منو به یاد اون تهمته انداخت وانگار همه اون حرف و حدیثها اومد جلوی چشمم , انگار دردهام تازه شد دوباره اشک ریختم وتازه دیدم که من هنوز اون آدم رو نبخشیدم. در صورتیکه که فکر میکردم بخشیدم
خیلی دارم توی زمینه های مختلف زندگیم کار میکنم حالم رو خوب نگه میدارم , نشونه های خیلی عالی در طول روز میبینم که بابتش شکرگزاری میکنم , دائم با فایلها و کتابها لحظه هام رو سپری میکنم و باهاشون خوشحالم, دلم نمیخواد این موضوع همه فرکانس های خوبم رو خراب کنه , چیکار کنم وقتی این موضوع اومد توی ذهنم خیلی راحت , بدون اینکه ناراحت بشم ازش بگذرم , چیکار کنم ببخشم
دوست دارم حال خوبم همیشه حفظ بشه , وقتی دارم اینقدر وقت میزارم روی خودم تا زندگیم بهتر و بهتر بشه , این موضوع اذیتم میکنه
میدونم باید توجهم رو از روش بردارم و این کار رو هم میکنم ولی یهویی که یاد میاد قلبم درد میگیره , چون نجابت و آبروی هر کسی خط قرمزش هست مساله سنگینیه
لطفا راهنماییم کنیدسلام.دنيا براى بخشش تمرين داده ولى غير از اون ؛
وقتى قبول كنى كه خودت و فركانسهاى تو مسئول هر اتفاقى كه برات پيش امده هستند ، راحتتر مى تونى ببخشى…
فكر ، باور و احساس و فركانس اشتباه تو باعث شده تضادى مثل اون تهمت بوجود بياد. مطمئن باش اگر اون شخص وجود نداشت ، تضاد مشابهى از طرف شخص ديگه اى برات پيش ميومد!! پس ازش عبور كن ! اون فقط وسيله اى بوده كه فركانس اشتباه تو رو بهت بشناسونه!!اول اینکه خودت رو مسئول بدون که اون شخص نشونه ای بوده از عدم احساس ارزشمندی خودم که به من نشون داده . دوم اینکه مهمترین چیز پذیرش احساساتت نسبت به اون شخصه اینکه تو هنوز یه ناراحتی از اون داری بپذیر ومشاهده گر احساست باش وخودت رو سرزنش نکن که من بخشیدمیش ولی چرا هنوز ناراحتم وبه خودت بگو درسته که هنوز این حس ناراحتی هست اما من جلوش رو نمیگیرم فقط نگاهش میکنم .سوم اینکه به این مسئله زمان بده که مثل یه جریان آب بگذره بره .بهتره که احساساتت وناراحتیت رو روی کاغذ بنویسی هرروز انقدر بنویسی که خالی بشی.تو حالت بهتر بشه از درون این حس کمرنگتر میشه ودیگه چیزی اذیتت نمیکنه.واین احساس داره بهت نشون میده که هنوز لازم هست قویتر بشی .به خودت حق بده که این حس اومده سراغت اما نگذار طولانی مدت این حس بمونه در گذر زمان برات عادی میشه به شرطی که کار کردن روی خودت واعتمادبه نفست رو ادامه بدی.
دوستم وقتى اون افكار ميان خودت تو ذهنت تصور كن و نتيجه ى خوبش رو تو ذهنت بساز. خيلى پافشارى نكن رو اين مسأله كه من كه رو خودم كار كردم پس چى شد ؟ افكارت رو مشاهده كن تا بيان و رد بشوند و بروند
- شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.
