نمیشد خدا منی که همه امیدم خدا بود رو ناامید نکنه..نمیشد اون زن غیرانسان اونجا نباشه..خدا که می دونست چقدر در حق من ظلم شده..همیشه هر اتفاقی می افتاد دلم خوش بود خدا هوامو داره..الان حس می کنم خدا حواسش به من نبود ..باهاش قهرم..همیشه به خودم میگفتم خدا کسی رو که همه امیدش خداست رو ناامید نمی کنه ولی این بار ناامیدم کرد..تنهام گذاشت..
