سلام دوست عزیز منم قبلا وقتی یه اتفاق بدی برای دیگران می افتاد مخصوصا نزدیکانم انقدر خوشحال میشدم که نگوو و به خودم امیدوار میشدم فکر میکردم اگه اتفاقای بد براشون بیوفته مثلا کنکورشونو خراب کنن یا جایی قبول نشن بقیه به من مدال میدن و من تو اوج موفقیت میمونم که بقیه بهم افتخار میکنن بعدا فهیمدم یه بخشی از وجود ما هست که شروره و دوست داره شکست ها و اشتباهات و بدشانسی هایی که دیگران میارن رو با زندگی خودمون مقایسه کنه و یه جورایی به خودش افتخار کنه دچار اونا نشده ، در نگاه اول شاید با مسئله شما ربطی نداشته باشه ولی همه ی ما یه بخش های تاریک داریم که تو موقعیت های مختلف خودشونو نشون میدن و بعد قایم میشن
