سلام هم‌قبیله‌ای من هم این تجربه رو داشتم تا اینکه یک روز خسته شدم از این دلخوری همیشگی تو وجودم
نشستم و با خودم صادقانه به همه چیز فکر کزدم
اون زمان تازه کتاب ملت عشق رو‌خونده بودم و شمس و حرفهاش خیلی برام مرور میشدن
اون روز فهمیدم من خودمو دوست نداشتم واسه همین وقتی توقع داشتم و برآورده نمیشد فکر میکردم من مظلوم واقع شدم یا زیادی از خودم گذشتم در واقع کارهایی ک برای اون شخص کرده بودم نه بخاطر قلب خودم و مهرم بود بلکه بخاطر این بود ک تحسین بشم و بازخوردی بگیرم
بعد شروع کردم با فایلهای اعتماد به نفس و کوچینگ حلش کردم
امروز تقریبا از هیچکسی توقعی ندارم، اگه هم بشه تو چند دقیقه میتونم کنترل اوضاع رو ب دست بگیرم