سلام.شاید توی وجودت و از گذشته ات ترسی از خدا داری که باعث شده خودت رو ازش دور ببینی
مثل اینکه تو حس میکنی که یه بابای خشن داری و از ترست اصلا نزدیکش نمیشی چون فکر میکنی شاید تورو به خاطر کاری یا اشتباهی تنبیه کنه
در حالیکه وقتی بهش نزدیکتر میشی میبینی که برعکس اشتباه فکر میکردی بابات اتفاقا خیلی هم مهربونه همه جوره هواتو داره و اصلا قرار نبوده که تنبیهت کنه فقط چون تو توی ذهنت فکر میکردی که بابای خشنی داری نزدیکش نمیشدی در حالیکه اگه بهش اعتماد میکردی اون تمام و کمال برات همه کار میکرد
در مورد خدا هم حتما باور غلطی داری که مانعت میشه بهش احساس نزدیکی پیدا کنی
یه دلیل دیگه میتونه این باشه که خودت رو نشناختی برای همین نمیتونی احساسی نسبت به آفریننده خودت داشته باشی
وقتی خودتو بشناسی خدا رو میشناسی
تو خودت بخشی از خدا هستی تا خودتو نشناسی چطور میتونی خدا رو بشناسی، خدای با عظمتی که درک و فهمش در ذهن محدود ما نمیگنجه
