سلام. هرچى اطرافت هست بخاطر افكار و باورهاى خودته. پس اگر غم و غصه مادرت رو مى بينى قطعا درون خودت هم ناآرام و پر از آشوب و ناراحتيه. ممكنه مملو از خشم نسبت به پدرت باشى ولى اينو بدون كه مادرت بيشترين ظلم رو به خودش كرده. يعنى انقدر خودشو دست كم گرفته كه پدرت به خودش اجازه داده كه اون رو ازار بده….پس ؛ پدر ، مادر و خودت رو ببخش تا راحتتر بتونى با اين جريان كنار بياى. وقتى به پذيرش رسيدى، احساست بهتر مى شه و اون بُعدى از شخصيت مادرت رو مى بينى كه آرامتره. يا حتا شرايطى پيش مياد كه خواهرت نگهدارى مادر رو به عهده مى گيره….بابت حضورش توى خونه و همكارى شوهرت سپاسگزار باش و به نكات قشنگ زندگى ت توجه كن تا اين جنبه هاى خوب ، بيشتر و بيشتر بشن…