سلام.دقیقا همین حس خشم ونفرتت نسبت به پدرت مانع میشه که بخوای پیشرفت کنی این حس مثل ترمز ماشین نمیذاره تو حرکت کنی به سمت جلو .اول این حست رو بپذیر بگو درسته این خشم در وجود من نسبت به پدرم هست اما باید قبول کنم درون ناآرام خودم باعث شده این حس خشم ونفرت رو به پدر واطرافیانم داشته باشم پس مسئولیت این تضاد رو به گردن میگیرم وخودم باید روی خودم کار کنم وفرکانسهام رو درست کنم تا شرایط وآدمهای اطرافم بعد مثبت ودوست داشتنی شخصیت خودشون رو به من نشون بدن.
اول خشمت رو به روشی که خودت میدونی نسبت به هرکسی که داری خالی کن دوست داری بنویس دوست داری بایه چوب به متکا ضربه بزن وهر آنچه که تورو آزار میده از آدمای اطراف وپدرت بریز بیرون ممکنه با این کار گریه کنی اما هیچ اشکالی نداره انقدر این کار رو تکرار کن تا حس کنی آروم شدی ودیگه فقط دلت میخواد ببخشیشون پس در آخر طی مدتی که حس کردی آرومتر شدی ادامه بده اما نذار طولانی بشه وبدون که یه شبه چیزی تغییر نمیکنه باید صبور باشی ودر کنارش توجهت رو فقط بذاری روی خودت به حرفها وکارای دیگران توجه نکن هندزفری بذار تو گوشت فقط فایل گوش بده که متوجه اخبار نشی اگه میتونی سعی کن بیشتر با خودت وقت بگذرونی کتاب دانلود کن بخون.
اینو بدون که تو که خوب بشی از درون همه چیز عوض میشه مطمئن باش هرچیزی که میبینی نمایشی از ذهن ودرون خودته پس خودت رو تغییر بده تا نمایش خوب وقشنگی از زندگیت ببینی.