ممنون از شما دو بزرگوار که راهنماییم کردین -میتونم نامه نوشتن رو برای خودمم انجام بدم -درکنار اینکه باید توی اینه باخودم آشتی کنم و به خودم انرژی و انگیزه بدم -من از خودم ناراحتم و عصبانی که چرا با خودم بد کردم با اینکه میدونم تقصیر اینجا رسیدن باورهایی بوده که ازخانواده وجامعه و مدرسه تو مغزم کردن – تو محیط اطرافم هم اگه کسی بوده که دستاوردی داشته (شاید دوسه نفر) از طرف فامیل و اطرافیان کنار گذاشته شده بودن که الان فهمیدم فرکانسشون بالاتر بوده که حذف شدن -نسبت به اطرافیانم خشم ندارم- این خشم درونی از خودمه- باید برای خودم اینو جا بندازم که هرکسی جای من بود هم احتمالا شاید به اینجایی که من رسیدم میرسید