سلام.نباید قرصات رو یکدفعه ای قطع میکردی.چون هنوز ذهنت مقاومت میکنه درسته که شاید به ظاهر بگی که من میتونم با ذهنم بیماریم رو درمان کنم اما ذهنت در لایه های عمیقتری باور نداره که میتونه سلامتی داشته باشه .شما در کنار کار کردن روی باورها وانجام تمرینهای سلامتی باید داروهاتو میخوردی ولی کم کم داروهاتو کمتر میکردی مثلا اگه قرص رو کامل میخوردی حالا نصفه میخوردی بعد از یه مدت مثلا یک ماه باز دیدی حالت بهتره ومشکلی نداری باز قرص رو یک چهارم میخوردی .یعنی قرصهات رو کم کم کمتر میکردی نه اینکه یهو بذاری کنار .حالا الان میتونی دوباره داروتو از مقدار کم مثلا یک چهارم شروع کنی اگه یه مدت خوردی دیدی خوبی همونجوری ادامه بده وزیادش نکن اما در کنارش روی خودت باورهات اعتمادبه نفست کار کن وتمرینهای سلامتی رو انجام بده .اینکه میگی همسرم میگه چرا صدات اینجوری شده همه به خاطر توجه خودت رو این موضوعه که از دهن دیگران میشنوی فقط تا میتونی روی اعتماد به نفست کار کن چون بخشی از سلامتی مربوط میشه به اعتمادبه نفس.هرکی هرچی گفت تو فقط ادامه بده وبه نظر کسی اهمیت نده.