ببین اولا وقتی ما در ازل بودیم خودمون چگونگی مرگ خودمون رو انتخاب کردیم .پس افراد به هر شکلی که میمیرن خودشون انتخاب کردن .اگه کودکی میمیره بدان که خودش انتخاب کرده این موضوع رو و در قبالش خدوند امتیازی رو براش در جهان دیگه در نظر گرفته و مواردی امثال این ….از اون گذشته مرگ انتقالی است به جهانی که هیچ درد و غمی وجود نداره .پیوستن روح ماهست به منبع اصلیش .روح خادر ما دمیده شد و با مرگ اروح ما به خدا پیوند میخوره .با مرگ فرد میره به خونه ی خب و قشنگی که مخصوص خودشه .شما ناراحتی که عزیزت بره جایی که نه درد نه غم و نه جای زخمی رو حس بکنه .به ما گفتن چهره وحشتناک فرشته مرگ یا فشار قبر یا چیزهای وحشتناک دیگه … اینا مواردی هستند که ما معنی و نمود اصلیش رونمیدونیم چیه واسه همین ترسناک به نظرمون میرسه و فکر میکنیم وقتی عزیزامونمیمیرن درد میکشن و یا …
ببین این افکار،احساس بد بهت میده و احساس بد ناخواسته هایی رو واردزندگیت میکنه که تو شاید حتی فکرش رو هم نکنی .پس فقط و فقط به فکر خوب بودن حال خودت باش و زندگی که خدا بهت هدیه داده رو با این افکار تیره و تار نکن .