توی ورکشاپ جمعه های هدفمند واسه منم این حالت پیش اومد و هر چی میخواستم بهش فکر نکنم نمیشد.رفتم تو گروه و مشکلم رو که گفتم یادمه دنیا جون خودشون جواب دادن.گفتن اصلا مقاومت نکن که از بینش ببری.رهاش کن.وقتی مقاومت نبینه زورش کم میشه و خودش محو میشه.اون موقع درست متوجه نشدم ولی با همین جواب دنیا سعی میکردم راهی پیدا کنم. الان بلدم چکار کنم.همچین وقتهایی دستام رو از بدنم با فاصله نگه میدارم(مثل قنوت توی نماز ولی به بدن نچسبه)بعد حواسم میره به دستم که چه جوری نگهش دارم و همزمان دستامو که سنگینتر میشه رو حس میکنم .دیگه کلا اون فکره میپره.این کارو آخر مراقبه هامم انجام میدم?