سناریو نویسی یه راه و برنامه ای هس که امتحانشو پس داده و خیلیا به یک صورت مشخص و معین انجامش میدن.به نظرمن هیچ باید و ولی و امایی نمیتونه تو هیچ برنامه ای باشه.من خودم به همون روال معمول شروعش کردم ولی الان بعد از تقریبا هشت ماه اونجوری که باهاش حسم خوبه انجامش میدم.مثلا یه بار نصفه شب بلند میشم میبینم دلم میخواد سناریو بنویسم.شروعش میکنم میبینم اوووو اصلا شد یه داستان.انگار که دارم شخصیت خودمو بازسازی میکنم.ولی همون واسم حکم سناریو نویس منتهی در طولانی مدت داره.خلاصه اینکه هر تمرینی حتی شکرگزاری برمیگرده به حس و خلاقیت خودت