سلام.من دوسالی هست ک ناگهانی متوحه شدم مبتلا ب فیبروم رحم هستم با سایز خیلی بزرگ.در حالیکه اصلا بهش فکر نمیکردم.نمیدوتستم چنین بیماری وجود داره!پزشکان دستور جراحی دادن.من مجردم.نمیخوام مثل خانم متاهل سزارین کنم برا دراوردتش!فهمیدم که خودم اونقدر رحم پریود و زنانگی رو دوس نداشتم و اوتقدر سالها مصرب با وسواس فکری در خصوص زنانگی زندکی کردم و روابط عشقی احساسی شکست خورده پشت هم ک موحب این مساله شده!الان با قوانین آشناترم.هرروز شکرگزارم.هر روز.ب گمونم بدنم از داخل سلامته کاملا اما نمیدونم پس چرا این تومور ازبین نمیره‌هر داروی شیمیای گیاهز ک بگن استفاده کردم کاملا بی اثر.خستم کردن.حال دلم خوبه ها.اما گاهی طی روز بسراغم میاد ک شکر گزاری ک چی؟برو عمل کن راحت شی.چون من خیلی از غداها رو منع هستم از خوردن.درواقع زندگی بی لذتی رو دارم الان.سلامتی واقعا نعمت بزرگیه.یاسمن خانم ممکنه راهنماییم کنید چ کنم؟

1 نظر نظر خود را بنویسید

  1. یاسمین یاسمین گفت:

    سلام. کاملا درست مى گى اون باورهاى غلط قدیمى و دوست نداشتن خود و نارضایتى و احساس شکست و تنهایى و …. باعث بوجود امدنش شده…. طى سالها این احساسات منفى این نتیجه رو داشته پس به سرعت هم از بین نمى ره … باید باورهاى غلطى نسبت به بیمارى نداشته باشى و از اون مهمتر اینکه روى خودباورى و عزت نفس خودت کارکنى. هرچى که بوده گذشته و دیگه نباید بهش فکر کرد… همین الان مهمه که احساس لیاقت براى بهترین زندگى رو در خودت ایجاد کنى و عاشقانه خودتو دوست داشته باشى و بخودت و به بدنت احترام بذارى….

    ۴+

پاسخی بگذارید